BLOG van de MZR Voorzitter: Dorp en Welkom

Dorp

Na 27 jaar trouwe dienst verlaat Edwin Onbag, beter bekend als meester Onbag, de Oranje Nassau School. Zijn vertrek brengt een zeker gevoel van melancholie met zich, in die zin dat met zijn vertrek een tijdperk wordt afgesloten. Er is in die 27 jaar veel veranderd, en overigens nog veel meer sinds ik zelf de lagere school – voor de jongeren onder ons: zo heette vroeger de basisschool – bezocht.

Voor mij was Edwin, samen met de oude, grote bomen op het schoolplein, een niet onbelangrijke reden om te kiezen voor deze school. Waar de bomen samen met het gebouw appelleerden aan de geborgenheid van het schoolplein dat ik zelf heb gekend, maakte het kennismakingsgesprek met Edwin indruk door de warme en verbindende wijze waarop hij met je sprak. Je voelde je welkom op de school.

Daar kwam bij dat de schoolresultaten van de onderwijsinspectie er niet om logen; en dat was een prettige en niet geheel onbelangrijke bijkomstigheid. En hoewel aanleg en omgeving ook een handje helpen, is er in al die jaren ook iemand geweest die een goede hand heeft gehad in het aanstellen van betrokken en deskundige docenten die onze kinderen wegwijs maken in deze wondere wereld.

27 jaar geldt tegenwoordig als een eeuwigheid, en in die zin is het óók de afsluiting van een tijdperk. Er zijn nauwelijks nog mensen die zo een lange tijd op eenzelfde plek aan het werk zijn. Een periode van vijf tot tien jaar is tegenwoordig een meer gangbare duur. Het aardige van die kortere tijdspanne is dat je je kunt verwonderen over  je nieuwe werkomgeving hetgeen nieuwe inzichten met zich brengt voor alle betrokkenen. Desalniettemin heb ik ervaren dat ook het hebben van institutioneel geheugen waardevol is voor een organisatie; mensen die het DNA van een organisatie doorleefd kunnen uitdragen.  En in het DNA van onze school zit een grote betrokkenheid van ouders bij allerhande activiteiten binnen en buiten schooltijd, waaronder de onderwijskundige drieëenheid ‘lezen, luizen, en overblijf.’

It takes a village to raise a child’ zegt een Afrikaanse uitdrukking die onderstreept dat de school een gemeenschap is waarin wij allen een verantwoordelijkheid hebben om onze kinderen bagage mee te geven voor een waardevol leven. En dat is waar Edwin de afgelopen 27 jaar als dorpshoofd sturing aan heeft gegeven, en daar mag hij trots op zijn.

Want, bondscoach zijn van 16 miljoen Nederlanders mag dan niet meevallen, het is een peulenschil in vergelijking met het zijn van basisschooldirecteur in deze tijden.

Rest mij op deze plaats Edwin van harte te bedanken voor het inzetten van zijn talenten voor de Oranje Nassauschool, en ik wens hem een mooie en gezonde voortzetting van het leven na de ONS.

 

Welkom

Als eerste wil ik een ieder van ONS een bijzonder voorspoedig en gezond 2018 toewensen, in het werk, privé en niet in de laatste plaats op school. En wat dat laatste betreft, begint het jaar op maandag 8 januari op een heel bijzonder wijze met de start van onze nieuwe directeur, Louise Kortman-De Wit. Op deze plaats wens ik haar, namens iedereen die betrokken is bij onze school, veel succes toe en een heel plezierige tijd bij de ONS. Het is inmiddels een soort van traditie aan het worden dat de directeur van de ONS minimaal 25 jaar aanblijft, dus we zullen, na de start in dit Olympische jaar, zien of er nieuwe records gebroken gaan worden…

We kunnen als school terugkijken op een mooi kalenderjaar, met het afscheid van meester Onbag in de week voor de kerstvakantie als fraai slotakkoord. Op verschillende momenten heeft iedereen hem de hand kunnen schudden en hem het beste kunnen wensen voor het leven na de ONS. In het afscheidsboek is het blog Dorp opgenomen dat ik vanuit de MZR had geschreven. Dat verhaal is als aparte blog te vinden op de website.

Ik kijk uit naar een mooie start met een nieuwe directeur, en per 1 maart een nieuwe voorzitter van de Medezeggenschapsraad, Michiel Gorsse.

We houden u op de hoogte.

Luuk van Luijk, Voorzitter MZR